|
ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ Να αντιδράσουμε με ψυχραιμία, αλλά όχι χλιαρά Του Στέλιου Παπαθεμελή Περίεργοι καιροί. Ουκ ολίγοι από εκείνους που ως χθες θεωρούσαν το όνομα της Μακεδονίας όχι «την ψυχή μας» όπως έλεγε ο Ελύτης, αλλά ούτε ψύλλο στον κόρφο τους, μας προέκυψαν αυτές τις μέρες λαύροι Μακεδονομάχοι και Μακεδονολάτρες! Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Μακάρι και να πιστεύουν όσα λένε περί ονόματος τώρα. Κατά λοιπά κόψτε και κάτι ρε παιδιά. Κι ας βάλουμε ένα χεράκι να σπρώξουμε προς τα εμπρός αυτόν τον τόπο. Σ’ αυτόν θα ζήσουμε όλοι μαζί. Οι αποφάσεις της Ουάσιγκτον ορίζουν τη μοίρα του κόσμου και δυστυχώς και τη δική μας. Με αφετηρία αυτό το δεδομένο έχουμε χρέος να ξοδέψουμε όλη τη φαιά μας ουσία διερευνώντας τους τρόπους με τους οποίους οι αμερικανικές αποφάσεις θα είναι συμβατές με τα εθνικά μας συμφέροντα. Η εκάστοτε αμερικανική κυβέρνηση αρέσκεται να επηρεάζεται. Έτσι δημιουργήθηκε εκεί ένα ιδιώνυμο και καλοπληρωμένο επάγγελμα, του λομπίστα. Η Ελλάς τα τελευταία 30 χρόνια δεν αντιμετώπισε ποτέ σοβαρά την εκδοχή να προσλάβει σε σταθερή βάση ένα αναγνωρισμένο Γραφείο, ένα δηλαδή από τα δέκα πρώτα του είδους για να προβάλλει τις εθνικές μας θέσεις στα εκεί κέντρα αποφάσεων. Ύψιστο μοντέλο τέτοιας δράσης είναι κατ’ αρχήν το ακτύπητο εβραϊκό λόμπυ. Μετά είναι οι Τούρκοι με θαυμαστές επιδόσεις αν και χωρίς ομογένεια και έπονται άλλοι. Στην αυλή των δύο επιδόξων Προέδρων συγχρωτίζεται ένας αριθμός υπερπλουσίων Ελλήνων που αποτελούν τον βασικό χρηματοδότη της καμπάνιας τους. Ιδού οι άνθρωποι – κλειδί που θα κατάφερναν να ματαιώσουν το ανοσιούργημα. Τώρα το κακό έγινε, αλλά υπάρχουν πολλοί τρόποι να «παγώσει». Την αμερικανική κυβέρνηση μπορούμε να επηρεάσουμε μόνο με αμερικανικούς τρόπους. Είναι ανάγκη να αντιδράσουμε με ψυχραιμία, αλλά όχι χλιαρά. Πολλοί δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη τι σημαίνει ενδεχόμενη επικράτηση του ονόματος Μακεδονία στα Σκόπια. Σε μια τέτοια εκδοχή θα φτάναμε στο αποτρόπαιο σημείο οι Σκοπιανοί να διεκδικούν και να κερδίζουν δικαστικά να απαγορευθεί η χρήσις του ονόματος Μακεδονία απ’ τους Ελληνες!!! Αυτό όμως δε θα το άντεχαν, πιστεύω, και οι φανατικότεροι οπαδοί του συμβιβασμού. |